Mesa is niet meer

zondag 13 november 2011 20:28

Even leek het goed te gaan met Mesa. Maar omdat de dierenarts had gezegd niet te vroeg te juichen deden we dat ook niet. En hij kreeg gelijk. Opnieuw stopte Mesa met eten en omdat ze naar haar buik begon te trappen wist Bert dat ze pijn had. Hij besloot de natuur niet haar gang te laten gaan, omdat hij Mesa niet onnodig wilde laten lijden.

De dierenarts heeft haar laten inslapen. Al die tijd stond haar moeder bij haar. Toen Mesa niet meer ademde is Lucky haar blijven likken, tot Bert haar terug naar de wei heeft gebracht, drie uur later. De dood van Mesa was zo verdrietig omdat Lucky er zo dicht bij betrokken was. Als Mesa de afgelopen weken stopte met eten en drinken, stopte Lucky ook. Ze waakte zoals een moeder waakt. Ze loeide omophoudelijk toen Bert haar wegleidde uit de stal waar Mesa achterbleef.

Koeien kennen vriendschappen en familiebanden. De Leemweg is een van de weinige plekken in Nederland waar koeien dat kunnen laten zien. Overal elders wordt er met runderen gesold en gesleept. De meeste mensen willen niet zien wat dat voor de dieren betekent. We hoeven koeien geen menselijke eigenschappen toe te dichten, maar wat Lucky en Mesa lieten zien was op z'n zachtst gezegd hartverscheurend. Dat we ons daar rekenschap van blijven geven. Mesa werd vier jaar.

< Vorige		Volgende >