Koe Hermien roert de gemoederen

Bert met Kees kopieHeel Nederland kan ineens niet meer om haar heen. Koe Hermien of Joke18, die in principe welkom is om op de Leemweg te komen wonen, mocht het lukken om deze slimme dame te vangen. Vleesliefhebbers roepen: 'Onzin!' Een koe is volgens hen geboren om als biefstuk op ons bord te belanden. Dierenliefhebbers, vegetariërs en veganisten roepen in koor: 'Zie je wel! Een koe wil ook leven. Hermien leert ons een lesje, dat een koe meer is dan een wandelende biefstuk!' Columnisten Toine Heijmans en Marcel Peereboom schreven er deze week een column over, en ook op het (jeugd)journaal is koe Hermien het gesprek van de dag.

Wij van de Leemweg onthouden ons van ieder commentaar. Want iedereen heeft zijn punt. Bovendien heeft Bert het veel te druk met het zorgen voor zijn koeien. Voor dag en dauw op, 4 uur per dag de stallen uitmesten, even een kopje koffie tussendoor en weer verder met het voeren van zijn kudde. Dan heb je nog de oude, zieke en getraumatiseerde dieren, waar alleen hij bij in de buurt kan komen. Bert een koeienfluisteraar? Nou nee, niet echt. Een nuchtere Fries is het wel, zoon van een voormalig melkveehouder. Toen hij er op zijn dertiende achter kwam wat er met de koeien gebeurde, die hij dagelijks hielp verzorgen, werd hij van de weeromstuit vegetariër. Zijn broer deed uit solidariteit naar de koeien en Bert maar gelijk mee. Toen zijn ouders stopten met hun bedrijf, besloten Bert en een goede vriend om de twee laatste koeien vooral niet naar de slacht te brengen, maar van de voormalige melkstal een koeienrusthuis te maken. Stichting de Leemweg was een feit. Op de Leemweg, gelegen aan een landweg waar je zo aan voorbij rijdt, als je de weg niet heel goed kent, vinden nu al meer dan 20 jaar verwaarloosde, van de slacht ontsnapte, in beslag genomen en vrijgekochte koeien en ossen een veilig heenkomen. We zeggen het zelf ook: ons werk is een druppel op de hete plaat. Maar dat is het redden van een kat of hond uit het asiel ook. Of het even langsgaan bij een eenzame oudere, het opvangen van een vluchteling in je huis, het oprapen van een plastic zak bij een weiland, zodat deze niet in de maag van een geit of koe terecht komt. En met al die kleine, onbeduidende druppels maken we de wereld net ietsje lichter, ietsje minder onverschillig en onmenselijk.  En Bert geeft mensen er blijkbaar hoop mee. Dat blijkt wel uit het dagelijkse aantal reacties op Bert’s facebook pagina, en het aantal nieuwe adopties van de afgelopen jaren, meer dan 34 in totaal. Langskomen op de Leemweg mag altijd. Wel effe bellen en niet met zijn twintigen tegelijk graag, want dat trekken de koeien niet. Ook Toine Heijmans mag met eigen ogen komen bekijken, dat er niet alleen maar bejaarden op de Leemweg wonen. De jongste bewoners zijn nog geen jaar oud. Verwacht trouwens geen rode loper: Bert doet niet aan sociaal wenselijke praatjes. Hij zal je een hand geven, zijn hooivork in een hoek mikken en je de koeien laten zien. Je mag best wat vragen, maar daarna moet hij echt weer door met zijn werk. Hij heeft geen tijd om columns te schijven of 'red Hermien' te roepen. Hij heeft het veel te druk. Met zijn koeien.

Help ons word donateur.

Wij zijn blij met uw hulp! Net als iedere stichting, hebben wij een chronisch tekort aan geld en andere middelen. Hoe kunt u ons helpen?